Dışında ne kadar mutluysan, içinde gizleyemediğin bir hüzün vardır hep

Dışında ne kadar mutluysan, içinde gizleyemediğin bir hüzün vardır hep. Eksiktir işte. Bazen kelimeler bile yetmez aklın düğümünü çözmeye. Nerede hata yaptım dersin, sevmelerin yorgun düşünce. Yüreğini ortaya koyup gitmek istersen ama gidemezsin. Bir pencere, bir fesleğen kokusunu bırakır mı hiç? Çocuklar gülüşmeden olur mu? Hikmet Anıl Öztekin-Eyvallah

O Kadar çok gelmediler ki şimdi de ben istemiyorum-izdiham

Bercestem..

En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içime kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ahmet Hamdi Tanpınar

Hevesvese

Yüreğimi dar geçitlere sürükleme Bir laf çıkar yüreğinin en derinlerinden Ya yaralasın beni en derinden Ya çiçekler açtırsın en özelinden Ama ne olursun söyle artık Susma Sustukça beni karanlıklara yollama Yaralar açma Kaynayacaksa en derinden Bırak kanasın her yerinden

Hevesvese

Yazıp yazıp sildiğim satırlar Sayfalarda birbir iz bıraktılar Göz pınarlarım her kendini bıraktığında Sayfalarımı damla damla ıslattılar Yazdıkça düğümleri çözüldü boğazımın Ama ne zaman ki bildim Yazdıklarımı işiten bir tek ben idim Sildim sildim Düğümlerime düğüm ekledim Sessizliğimi edepten bildiler Bilmediler ki dilime kilit vurulmuştu Sahte cümleler benim harcım değildi Gerçeklerde zamane insanının işine gelmezdi…

Hevesvese

Sözcüklerden oluşan bir labirentte kaybolmuş Çıkış yolu arıyordum Beynimin içinden ayrı ses Yürekten apayrı bir ses Oturmuyordu hiçbir kelime Bir diğerinin ardına Ya eksik kalıyordu Ya da bütün duygular havada Sona doğru her ulaştığıma inandığımda Üç noktalı cümleler gibi yüklemsiz kalışlarım Hapsoluşum oldu bu sözcükler mahpusuna Bekledik kısa ama anlam yüklü cümleleri Hep gırtlakta kaldı…

Hevesvese

Ne söylesem de şu üzerimde ki bulutlar kalksa Artık diyorum ki gün doğsa Güneş açsa Hep mi kara kışlar benim yürüdüğüm yollarda Umudum var deyip her kalktığımda Bata çıka yürüdüğüm o yollarda Suretlerin ayazı yüzüme yüzüme vurdukça Temreleşen bedenim de güller açmasını istemekte neydi Sahi, damlaya muhtaç bedende ki bahar beklentisi Yormadı mı sizi Yordu…

Akan suların yandığını gördün mü hiç. Sesini titreten fermanı ya sen okumak zorunda kalırsan. Yapma be. Etme eyleme. Rahat bırak saçlarını artık. Hiç düşündünüz mu üzülen kadınlar neden saçlarını keser. Emeğiyle sevgisiyle büyüttüğünü çöplere neden atar. Çünkü yastadır. Cenazesi var mazur gör yaralıdır .yasını tutsun.sonra beklemeye devam edecektir.kendini gömdüğü çukurdan zamanı gelince çıkmak zorunda olduğunu bile bile parçalar her gece yüreğini. Her seferinde daha derine saplar hançerini. Ve bekler. Yarasına eş yaralı bulana kadar. Bu yüzden yalnızdır işte. 18.02.8